Tintoretto – wenecki geniusz w Rzymie
Tintoretto wystawa.
Jeśli ktoś z Państwa będzie chciał wejrzeć w świat sztuki włoskiego manieryzmu pełnego kontrastów światła i cienia, ukośnych perspektyw, już wkrótce będzie miał taką możliwość. W Rzymie od 25 lutego do 10 czerwca 2012 – organizowana będzie wystawa, która zaprezentuje prace wybitnego malarza Tintoretto – wyróżniającego się oryginalnością koloru, światła i niemal filmową siłą oddziaływania.
Prezentacja zorganizowana w Scuderie del Quirinale – dawnych pomieszczeniach stajennych pałacu papieskiego na Kwirynale jest, częścią ambitnego planu prezentowania największych artystów, którzy kształtowali i wpływali na rozwój sztuki włoskiej i światowej. Do tej pory w Scuderie del Quirinale gościły wielkie dzieła Botticellego, Antonello da Messina, Belliniego, Caravaggia, a ostatnio – Lorenzo Lotto i Filippino Lippiego.
Życiorys.
Jacopo Robusti był synem farbiarza tkanin, stąd jego przydomek il Tintoretto (wł. Farbiarczyk). Prawie całe życie malarz spędził w Wenecji, oprócz wycieczki do Rzymu – przypuszczalnie nastąpiło to w 1545 – i wizyty w Mantui. O jego życiu wiemy niewiele. Kształcił się w kręgu Bonifacia Veronesego, Parisa Bordona i Andrea Schiavone. Inspirowali go Tycjan, Michał Anioł i Parmigianino. Pod jego wpływem ukształtował się kolejny wielki geniusz El Greco. Tintoretto wypracował styl pełen dynamiki i dramatycznej ekspresji. W kompozycjach religijnych stosował niezwykłe efekty świetlne, układy diagonalne i skróty perspektywiczne. Choć był głównym interpretatorem weneckim obrazów biblijnych, jednak pojawiają się też w jego pracach wybitne dzieła o tematyce mitologicznej.
Choć artysta ten zajmuje znaczące miejsce wśród wielkich mistrzów malarstwa włoskiego z XVI wieku, nie miał do tej pory we Włoszech znaczących indywidualnych wystaw. Z wyjątkiem wystawy poświęconej portretom, natomiast ostatnia wystawa wielkiego mistrza weneckiego sięga 1937 roku. W zorganizowaniu dużej wystawy tego malarza utrudnia m.in. transport tak dużych płócien.
Zorganizowana obecnie wystawa koncentruje się wokół trzech głównych tematów malarstwa Tintoretto: religijnych, mitologicznych i portretach. Symbolicznie otwierają i zamykają ją autoportrety artysty – z okresu młodości z Victoria & Albert Museum z Londynu, a kończy portret starca wypożyczony z Luwru.
Na wystawie.
Pięćdziesiąt dzieł prezentowanych jest zgodnie z biograficzną kolejnością a uzupełniłem są teksty pisarza Melania Mazzucco, który pomaga oglądającym docenić kreatywny mechanizm i geniusz artysty.
Na wystawie prezentowane będą między innymi dzieła: Cud św. Marka namalowany w 1548 roku, gdzie skupia naszą uwagę naturalistycznie przedstawione nagie ciało sługi. Zauważalny jest tu też charakterystyczny gorączkowy styl artysty. W Cudzie św. Marka po raz pierwszy Tintoretto zastosował nietypowy układ kompozycyjny z wiszącym w powietrzu Markiem. Motyw ten będzie później powtarzał wielokrotnie m.in. w Walce Michała Anioła z szatanem czy w Zwiastowaniu.
Innymi prezentowanymi arcydziełami będą Odnalezienie ciała św. Marka, wspaniałe płótno przedstawiające św. Marię z Egiptu czy św. Marię Magdalenę ze Scuola Grande w San Rocco oraz dwie wersje Ostatniej Wieczerzy z kościołów św. Pawla i św. Trovaso. Pojawi się także Złożenie do grobu (1594), z klasztoru San Giorgio Maggiore, które jest być może ostatnim dziełem, gdzie można rozpoznać rękę mistrza.
Spotkania z Tintoretto.
Okres wystawy wzbogacony będzie też cyklem „Spotkań z Tintoretto” w środowe wieczory, gdzie kuratorzy, historycy sztuki oraz uznani eksperci ukażą świat twórczości mistrza: jego sztukę, badania i niepowtarzalną fakturę.
